Ubezpieczenie CAR – co naprawdę chroni na budowie i ile kosztuje w 2026

Zespół eurury Aktualizacja: 14 czerwca 2026 r.

Wchodzisz w budowę warstw za kilka milionów i w głowie jedno pytanie: czy jedna polisa naprawdę może uratować budżet, gdy żywioł, złodziej albo błąd montażysty wywróci harmonogram do góry nogami. Ubezpieczenie CAR odpowiada właśnie na ten lęk, bo łączy ochronę konstrukcji, sprzętu i odpowiedzialności cywilnej w jeden kontrakt, który działa od wbicia łopaty do odbioru końcowego. Różnica między spokojnym snem a wielomiesięcznym sporem o odszkodowanie często tkwi w szczegółach określonych na etapie zawierania umowy, nie w samej decyzji „kupuję czy nie”. Właśnie dlatego poniższy przewodnik prowadzi od definicji, przez realne stawki, aż po checklistę likwidacji szkody, tak aby każdy uczestnik inwestycji potrafił samodzielnie zweryfikować ofertę, zanim podpisze dokument.

Ubezpieczenie CAR

Ubezpieczenie CAR a EAR różnice, które decydują o wyborze polisy

Skrót CAR pochodzi od angielskiego Contractors All Risks i obejmuje roboty budowlane w ścisłym tego słowa znaczeniu: od wykopu pod fundament, przez wznoszenie konstrukcji, aż po próby szczelności i rozruch instalacji. EAR, czyli Erection All Risks, chroni natomiast montaż maszyn, urządzeń i linii technologicznych, gdzie dominuje ryzyko precyzyjnego pozycjonowania elementów, a nie klasyczne roboty murowe. W praktyce granica bywa płynna, bo hala przemysłowa powstaje w formule CAR, ale montaż suwnicy o masie 18 ton w jej wnętrzu wymaga już rozszerzenia o komponent EAR.

Wspólnym mianownikiem obu produktów jest zasada all risks, czyli odpowiedzialność ubezpieczyciela za wszystkie zdarzenia nagłe i nieprzewidziane, z wyjątkiem enumeratywnie wymienionych wyłączeń. Konstrukcja umowy działa odwrotnie niż w OC komunikacyjnym: nie trzeba udowadniać, że szkoda mieści się w katalogu ryzyk, wystarczy wykazać, że nie mieści się w katalogu wyłączeń. Dla inwestora oznacza to szybszą likwidację, a dla ubezpieczyciela konieczność precyzyjnego formułowania wyłączeń, co porządkuje rynek.

CAR (Contractors All Risks)

Chroni roboty stałe: wykopy, fundamenty, mury, stropy, dach, instalacje wbudowane. Typowy zakres: budowa domu, centrum handlowego, mostu, drogi, tunelu, oczyszczalni. Okres ochrony obejmuje fazę budowlaną oraz okres prób i testów.

EAR (Erection All Risks)

Chroni montaż maszyn, urządzeń, linii technologicznych, kotłów, turbin, rurociągów. Typowy zakres: montaż linii produkcyjnej w fabryce, instalacja turbiny wiatrowej, budowa stacji transformatorowej. Okres ochrony kończy się z chwilą udanego rozruchu i przekazania do eksploatacji.

Kluczowa różnica w wycenie polega na strukturze ryzyka. Przy CAR statystyka szkodowa opiera się na zdarzeniach naturalnych (pożar, wichura, zalanie) i błędach wykonawczych, a przy EAR dominują szkody transportowe, uszkodzenia podczas podnoszenia i precyzyjnego pozycjonowania. Dlatego stawka dla montażu suwnicy 20 ton bywa wyższa niż dla murowania ścian, mimo niższej wartości samego urządzenia.

Większość dużych inwestycji łączy oba produkty w jedną polisę zwaną CAR/EAR, gdzie sekcje są wydzielone, ale składka i Franszyza redukcyjna liczone są łącznie. Taki zabieg eliminuje spory o to, czy awaria podczas montażu instalacji elektrycznej w świeżo wzniesionej hali kwalifikuje się jako szkoda budowlana, czy montażowa. Ubezpieczyciel wypłaca odszkodowanie z sekcji właściwej dla danego etapu.

Kwalifikacji do ubezpieczenia nie ogranicza skala inwestycji. CAR/EAR działa zarówno przy wznoszeniu domu jednorodzinnego za 1,2 mln zł, jak i przy budowie bloku energetycznego o wartości 1,8 mld zł. Różnica tkwi w podziale ryzyka: małe kontrakty trafiają do jednego ubezpieczyciela, a duże są rozproszone w konsorcjum rynkowym, gdzie lider (ang. leader) zatrzymuje ok. 30-40% udziału, a resztę przyjmują towarzystwa współuczestniczące.

Kwalifikacja inwestycji co wchodzi do polisy, a co zostaje poza nią

Lista przedmiotów objętych ochroną obejmuje przede wszystkim same obiekty kubaturowe wraz z robotami ziemnymi i instalacjami wbudowanymi na stałe. W przypadku maszyn i urządzeń polisa obejmuje fazę dostawy na plac, składowania, montażu i rozruchu, z wyłączeniem eksploatacji po podpisaniu protokołu odbioru końcowego. Elementy pomocnicze, takie jak rusztowania, szalunki, kontenery socjalne, koparki czy żurawie, mogą zostać włączone za dopłatą w ramach klauzul dodatkowych 004 lub 005.

Co dokładnie obejmuje ochrona CAR na placu budowy

Zakres ochrony dzieli się na trzy sekcje: Sekcja 1 roboty i materiały, Sekcja 2 sprzęt i maszyny budowlane oraz Sekcja 3 OC inwestora i wykonawcy. Pierwsza z nich stanowi rdzeń polisy i obejmuje pełną wartość kontraktu wraz z materiałami dostarczanymi przez inwestora. Druga chroni mienie wykonawcy znajdujące się na placu budowy. Trzecia odpowiada za szkody wyrządzone osobom trzecim w związku z prowadzonymi robotami.

Suma ubezpieczenia w Sekcji 1 odpowiada zazwyczaj pełnemu kosztowi odbudowy, łącznie z kosztorysem, wartością materiałów i robocizną, ale bez marży wykonawcy. Praktyka rynkowa pokazuje, że prawidłowo ustalona suma powinna uwzględniać waloryzację w czasie: przy kontraktach trwających 18-24 miesiące ceny materiałów potrafią wzrosnąć o 8-12%. Zaniżenie sumy o więcej niż 20% uruchamia zasadę proporcjonalnej redukcji odszkodowania, co w praktyce oznacza wypłatę pomniejszoną o ten sam procent.

Ważne: podlimit na koszty uprzątnięcia pozostałości po szkodzie (debris removal) wynosi zazwyczaj 10-25% sumy ubezpieczenia. Wystarcza to przy pożarze domu o powierzchni 150 m², ale może okazać się za niskie przy zawaleniu hali stalowej o masie konstrukcji 800 ton.

Franszyza integralna (część szkody, którą ubezpieczyciel nie zajmuje się w ogóle) waha się od 5 000 zł przy małych kontraktach do 100 000 zł przy inwestycjach infrastrukturalnych. Franszyza redukcyjna (kwota, o którą pomniejsza się każde odszkodowanie) ustalana jest odrębnie dla Sekcji 1 i Sekcji 2. Dla pożaru i eksplozji często wynosi 0, dla huraganu i powodzi oscyluje wokół 20 000-50 000 zł, a dla kradzieży z włamaniem potrafi sięgać 10% wartości szkody, minimalnie 5 000 zł.

Klauzule dodatkowe fundament rozszerzonej ochrony

Klauzule to aneksy do ogólnych warunków ubezpieczenia, które precyzują zakres ochrony. Wśród najczęściej stosowanych znajdują się:

  • Klauzula 004 (sprzęt i maszyny budowlane) rozszerza Sekcję 2 o mienie wykonawcy, w tym żurawie, koparki, betoniarki. Standardowy podlimit to 10-20% sumy ubezpieczenia Sekcji 1.
  • Klauzula 005 (materiały i zapasy) obejmuje składowane na placu materiały niewbudowane jeszcze w obiekt, narażone na kradzież lub zniszczenie przez warunki atmosferyczne.
  • Klauzula 116 (szkody w otoczeniu) chroni przed roszczeniami osób trzecich z tytułu uszkodzenia sąsiednich budynków, np. pęknięcia tynku w kamienicy przylegającej do wykopu.
  • Klauzula 200 (transport) rozszerza ochronę na szkody powstałe podczas dostawy materiałów i urządzeń na plac budowy, szczególnie istotna przy elementach prefabrykowanych.
  • Klauzula 201 (magazynowanie poza placem) obejmuje mienie składowane w bazach wykonawcy, na przykład konstrukcje stalowe przygotowywane do montażu.

Dobór klauzul wynika ze specyfiki kontraktu. Przy budowie mostu stalowego o rozpiętości 120 m kluczowe są klauzule 200 i 201, bo elementy powstają w hali produkcyjnej 80 km od placu. Przy wznoszeniu domu jednorodzinnego w zupełności wystarcza zakres podstawowy Sekcji 1 i 3, a klauzule 004 oraz 005 wchodzą w grę tylko wtedy, gdy inwestor sam dostarcza drogi sprzęt, na przykład pompę ciepła o wartości 45 000 zł.

Wyłączenia odpowiedzialności granice ochrony

Standardowy katalog wyłączeń obejmuje przede wszystkim wady projektowe i materiałowe, które ujawniają się samoistnie, bez zewnętrznego zdarzenia. Ubezpieczyciel nie pokryje kosztów wymiany wadliwego złącza spawanego, które pękło w wyniku błędu technologicznego, ale zapłaci za skutki pożaru, do jakiego doszło w następstwie tego pęknięcia. Różnica bywa subtelna i wymaga rzeczoznawcy z doświadczeniem w inżynierii materiałowej.

Wyłączenia bezwzględne obejmują działania wojenne, terroryzm, promieniowanie jonizujące, a także rażące niedbalstwo, czyli umyślne lub rażąco lekkomyślne naruszenie przepisów BHP. Klauzula rażącego niedbalstwa działa na zasadzie culpa lata: sam fakt nieprzestrzegania procedur nie wystarczy, konieczne jest udowodnienie świadomego narażenia mienia na zniszczenie. W praktyce oznacza to na przykład składowanie palnych materiałów bezpośrednio przy otwartym ogniu mimo wyraźnego zakazu inspektora BHP.

Ile kosztuje polisa CAR i od czego zależy składka

Składka w ubezpieczeniu CAR/EAR ustalana jest jako procent wartości kontraktu, a jej wysokość waha się od 0,08% do 0,45% w zależności od profilu ryzyka. Przy domu jednorodzinnym o wartości 1,2 mln zł roczna składka wynosi zazwyczaj 1 800-3 600 zł, przy czym konstrukcje murowane są tańsze w ubezpieczeniu niż szkieletowe, ze względu na niższą podatność na pożar. Dla hali produkcyjnej o wartości 18 mln zł stawka oscyluje wokół 0,15-0,25%, co przekłada się na 27 000-45 000 zł rocznie.

Typ inwestycjiWartość kontraktuZakres ochronySkładka roczna (brutto)
Dom jednorodzinny1,2 mln złSekcja 1 + Sekcja 31 800-3 600 zł
Hala produkcyjna18 mln złCAR/EAR + klauzule 004, 005, 11627 000-45 000 zł
Most stalowy42 mln złCAR + klauzule 200, 20195 000-140 000 zł
Linia technologiczna8 mln złEAR + Sekcja 318 000-32 000 zł

Taryfikacja opiera się na kilku filarach. Pierwszym jest wartość kontraktu, ponieważ określa górną granicę odpowiedzialności ubezpieczyciela. Drugim lokalizacja, gdzie szczególne znaczenie ma zagrożenie powodziowe (obszary zalewowe w dorzeczach Odry i Wisły), sejsmiczne (Podhale, okolice Kłodzka) oraz kradzieżowe (duże aglomeracje). Trzecim filarem jest typ obiektu, a czwartym doświadczenie wykonawcy, mierzone liczbą zrealizowanych projektów i historią szkodową z ostatnich pięciu lat.

Ubezpieczyciel przyznaje zniżki za systemy zabezpieczeń: monitoring CCTV z transmisją do centrum alarmowego, ochronę fizyczną w godzinach nocnych, oświetlenie placu o natężeniu minimum 50 lux na obwodzie. Stosowany jest także bonus-malus w wersji kontraktowej: brak szkód przez cały okres budowy skutkuje obniżeniem stawki o 10-15% przy kolejnej polisie. Mechanizm ten działa silnie w sektorze dużych generalnych wykonawców, którzy budują rocznie kilkanaście obiektów.

Wskazówka praktyczna: przy kontraktach powyżej 5 mln zł warto negocjować płatność składki w ratach kwartalnych. Dla wykonawcy oznacza to lepszą płynność, a ubezpieczyciel zazwyczaj nie stosuje wtedy skonta za jednorazową wpłatę. Efekt netto: koszt porównywalny, ale obciążenie budżetu rozłożone równomiernie.

Koszty samej polisy stanowią 1-3% wartości inwestycji, co na tle całego budżetu wydaje się kwotą symboliczną. Warto przy tym pamiętać, że wymóg posiadania CAR/EAR pojawia się w prawie każdej umowie kredytowej zawieranej z bankiem komercyjnym. Instytucje finansujące traktują polisę jako zabezpieczenie interesu własnego: w razie katastrofy budowlanej kredyt pozostaje do spłaty, a odszkodzenie z CAR pokrywa zarówno wznowienie robót, jak i obsługę długu.

Zgłoszenie szkody z ubezpieczenia CAR krok po kroku

Likwidacja szkody z polisy CAR przebiega według ściśle określonej ścieżki, której złamanie może skutkować odmową wypłaty lub jej znacznym opóźnieniem. Pierwszym krokiem jest natychmiastowe zabezpieczenie miejsca zdarzenia i niedokonywanie żadnych zmian, które utrudniłyby ustalenie przyczyny. Ubezpieczyciel ma prawo do oględzin w stanie in situ, a usunięcie pozostałości szkody przed przybyciem rzeczoznawcy wymaga uprzedniej zgody.

Kolejny etap to pisemne zawiadomienie ubezpieczyciela w terminie określonym w OWU, zazwyczaj 3-7 dni roboczych od daty zdarzenia. Zawiadomienie powinno zawierać datę, godzinę, opis okoliczności, listę osób poszkodowanych (jeśli występują) oraz wstępny szacunek strat. Równolegle należy zawiadomić policję (przy kradzieży z włamaniem, dewastacji) lub Państwową Straż Pożarną (przy pożarze), co stanowi warunek wypłaty z tytułu ryzyk kryminalnych i żywiołowych.

Checklist dokumentów do zgłoszenia szkody

  • Polisa CAR/EAR wraz z OWU i aneksami (klauzule dodatkowe)
  • Umowa o roboty budowlane z kosztorysem ofertowym i aneksami
  • Dziennik budowy z wpisami dotyczącymi zdarzenia (konieczność potwierdzenia przez kierownika budowy i inspektora nadzoru)
  • Notatka służbowa opisująca przebieg zdarzenia, sporządzona przez kierownika budowy
  • Dokumentacja fotograficzna i wideo z miejsca szkody (datowniki EXIF, minima 10 zdjęć z różnych perspektyw)
  • Protokół oględzin policji lub PSP (jeśli dotyczy)
  • Faktury i rachunki za naprawy tymczasowe, zabezpieczenie ruin, wynajem sprzętu zastępczego
  • Kalkulacja strat przygotowana przez kosztorysanta z uprawnieniami

Po otrzymaniu zawiadomienia ubezpieczyciel wyznacza likwidatora, który przeprowadza oględziny w ciągu 7-14 dni roboczych, a w przypadku dużych szkód w obecności rzeczoznawcy budowlanego i przedstawiciela nadzoru inwestorskiego. Ich zadaniem jest ustalenie mechanizmu zdarzenia, zgodności z zakresem polisy oraz związku przyczynowego między zdarzeniem a stratą. Likwidator może żądać dodatkowych ekspertyz, na przykład opinii Politechniki w sprawie przyczyny pęknięcia słupa żelbetowego.

Wypłata odszkodowania następuje w terminie 30 dni od daty zawiadomienia, a w skomplikowanych przypadkach ulega wydłużeniu do 90 dni. Kwota odszkodowania pomniejszana jest o Franszyzę redukcyjną oraz proporcjonalnie, jeśli suma ubezpieczenia okazała się zaniżona. Decyzja odmowna wymaga pisemnego uzasadnienia i wskazania podstawy prawnej, a ubezpieczony ma prawo odwołać się do Rzecznika Finansowego, co w praktyce rozstrzyga ok. 40% sporów na korzyść poszkodowanego.

Uwaga: każda zmiana stanu miejsca szkody (porządkowanie gruzu, demontaż uszkodzonej konstrukcji) wymaga uprzedniej zgody ubezpieczyciela, chyba że zwłoka groziłaby powiększeniem strat. Samowolne usunięcie pozostałości szkody bez dokumentacji fotograficznej i wpisu w dzienniku budowy stanowi podstawę do odmowy wypłaty.

Budujesz dom? Oto co musisz wiedzieć

Inwestor indywidualny staje przed specyficznym wyzwaniem, bo bank kredytujący wymaga polisy CAR wystawionej na inwestora jako ubezpieczonego, ale wykonawca często oferuje własną polisę obejmującą wszystkie kontrakty. Dwa rozwiązania różnią się zakresem: polisa wykonawcy chroni interes wykonawcy, a polisa inwestora chroni inwestora, łącznie z materiałami dostarczonymi przez niego samego. Przy domu jednorodzinnym o wartości 1,2 mln zł różnica w składce sięga 600-900 zł rocznie.

Praktyka rynkowa pokazuje, że optymalnym rozwiązaniem jest polisa imienna inwestora z sumą ubezpieczenia odpowiadającą pełnej wartości odtworzeniowej obiektu, łącznie z kosztami projektu, przyłączami i zagospodarowaniem terenu. Franszyza redukcyjna powinna wynosić 0 dla pożaru, zalania i huraganu, a 5 000 zł dla kradzieży z włamaniem. Okres ochrony obejmuje 12-18 miesięcy budowy z możliwością przedłużenia w przypadku opóźnień, o co wnioskuje się najpóźniej 14 dni przed końcem polisy.

Warto rozważyć włączenie Sekcji 3 (OC) z limitem 200 000-500 000 zł, szczególnie gdy budowa prowadzona jest w zwartej zabudowie lub w pobliżu instalacji podziemnych. Upadek dźwigu na sąsiednią nieruchomość albo uszkodzenie kabla energetycznego średniego napięcia przy wykopie to realne scenariusze, których konsekwencje finansowe sięgają setek tysięcy złotych. Sekcja 3 pokrywa te roszczenia, o ile nie wynikają z rażącego niedbalstwa wykonawcy.

Data aktualizacji: styczeń 2026. Stawki i praktyka rynkowa odpowiadają danym z raportów Polskiej Izby Ubezpieczeń oraz KNF. W przypadku większych inwestycji rekomendacja opiera się na wieloletniej praktyce w obszarze ubezpieczeń kontraktowych i majątkowych.